Blog

CO2: zweeft in de buitenlucht maar het ‘vervuilt’ niet

CO2 zweeft in de buitenlucht maar het 'vervuilt' niet

Wist u dat? Nee, en natuurlijk niet waar. Het is duidelijk dat CO2 ontstaat door uitlaatgassen, verwarmingsbronnen en verbranding van grondstoffen en ontbossing. Desondanks is CO2 in de ogen van de wet geen vervuilende stof.

Wat zegt de wet over vervuiling in de buitenlucht?

De milieuwetgeving spreekt over vervuiling / schade aan het milieu. In deze context wordt vervuiling opgevat als een aanval op het gemeenschappelijke ecologische erfgoed, dat wil zeggen een aanval op “ruimtes, hulpbronnen en natuurlijke omgevingen, locaties en landschappen, luchtkwaliteit, soorten flora en fauna, de diversiteit en de biologische balans waaraan ze deelnemen ”.

Voor meer details, met betrekking tot luchtvervuiling, is er een wetsartikel die stelt: “Vormt luchtvervuiling in de meest letterlijke zin de introductie door de mens, direct of indirect of de aanwezigheid, in de atmosfeer en besloten ruimtes, chemische, biologische of fysische agentia die schadelijke gevolgen hebben voor de menselijke gezondheid, biologische hulpbronnen en ecosystemen kunnen schaden, de klimaatverandering kunnen beïnvloeden, schade aan materiële goederen of overmatige geurhinder veroorzaken. “

Het detecteren van luchtvervuiling vereist daarom dat een product door de mens wordt uitgestoten in een omgeving en dat dit schadelijke gevolgen heeft. Het is daarom pas bij de ontdekking van de schadelijke aard ervan te stellen dat er duidelijk sprake is van verontreinigende stoffen. Laten we hieraan toevoegen dat buitengewone gebeurtenissen zoals natuurrampen, oorlog, enz. zijn uitgesloten van het juridische gebied van karakterisering en definiëring van luchtvervuiling.

Een ander zeer interessant punt, de wetgever heeft een extra artikel opgenomen over het voorkomen en herstellen van bepaalde schade aan het milieu. Hieruit kan worden afgeleid dat er sprake moet zijn van een oorzakelijk verband tussen de schade of de dreiging ervan en de activiteiten van ‘vervuiler’. Dus als luchtvervuiling wordt opgemerkt, is de wetgever niet van plan zich daar zorgen over te maken tot het moment waarop dit een aanval (of een bedreiging) op het milieu veroorzaakt en die kan worden gekoppeld door een causaal effect. Dit is volledig in tegenspraak met andere wetten en regels in Nederland. Dit is des te schadelijker omdat de aard van vervuiling zeer twijfelachtig is. Uitlaatgassen veroorzaken plaatselijk luchtvervuiling en zijn volgens de wet voor de gebruiker dus géén luchtvervuiler.

Een uitlaatgas (en dus het hele voertuig) maakt zich schuldig aan het uitstoten van verontreinigende stoffen en valt daarom onder het principe ‘de vervuiler / betaalt’. Controle van de luchtkwaliteit is wettelijk georganiseerd in Nederland. De organisaties die verantwoordelijk zijn voor het bewaken van de luchtkwaliteit hebben tot taak te informeren en te alarmeren. Om dit te doen, moeten ze zorgen voor de monitoring van zeer precieze en nauwkeurig aangegeven elementen in wetsartikels. Dit zijn stikstofdioxide, fijnstof (PM10 en PM2.5), lood, ozon, koolmonoxide, benzeen, zware metalen (arseen, cadmium, nikkel) en PAK’s (polycyclische aromatische koolwaterstoffen).

CO2: de grote afwezige in de buitenlucht?

Opmerkelijk genoeg is CO2 in dit rijtje afwezig. Toch is hij dat wel. Het is verantwoordelijk voor 55% van de effecten op het broeikaseffect en blijft ongeveer 100 jaar in de atmosfeer. Het is in toenemende mate aanwezig in de atmosfeer (toename van 25% sinds 1850), evenals in de oceanen waar is gemeten dat deze 30% extra CO2 absorbeerden in vergelijking met wat ze daarvoor deden.

Het toezicht op CO2-emissies en concentraties in de atmosfeer valt echter niet onder onze wetgeving. Het excuus (aangezien dit is wat het is!) dat naar voren wordt gebracht, is eenvoudig dat we geen acceptabele referentiewaarde kunnen stellen om de milieu. Het is een feit dat wetenschappelijke studies convergeren naar een opwaartse en neerwaartse trend in CO2-concentraties in de atmosfeer. Het gaat omhoog, het gaat omlaag, het gaat omhoog dan gaat het weer omlaag, afhankelijk van de klimaatmachine, zonne-, oceanische activiteit, …

Een ander argument naar voren gebracht is de onschadelijkheid van CO2 voor de gezondheid. Toegegeven, we geven bij het lezen van de vele onderzoeken over dit onderwerp toe dat een kleine variatie in CO2-concentratie niet dodelijk is. We namen allemaal een paar stappen langs een overvolle stadsstraat vol met auto’s en we stierven niet. We zijn in elk geval niet onmiddellijk gestorven. Veel onderzoeken (bijvoorbeeld in Canada) tonen echter duidelijk aan dat de CO2-concentratie onze gemoedstoestand sterk beïnvloedt. Die nogal slecht wordt zodra de concentratie iets te veel stijgt, wat bijvoorbeeld het geval is in een gesloten ruimte waar veel mensen doorbrengen 6, 7, 8, 12 uur per dag.

Waarom vereist de wet dan van autofabrikanten om CO2-uitstoot op alle commerciële media weer te geven? De voorschriften ter zake beginnen met de Europese Richtlijn 1999/94 / EG van 13 december 1999 betreffende de beschikbaarheid van informatie over brandstofverbruik en CO2-uitstoot voor consumenten bij het op de markt brengen van nieuwe personenauto’s. Het werd omgezet in wetgeving.

CO2 in overmaat aanwezig in de buitenlucht, laten we het oplossen! Waar wachten we op?

CO2 is verantwoordelijk voor milieuschade. Het is daarom een ​​verontreinigende stof. Het wordt echter helemaal niet gemonitord en neemt niet deel aan de beoordeling van de luchtkwaliteit (die bovendien uitgebreid zou kunnen worden bekritiseerd, al was het alleen vanwege de positie van de sensoren of de drempels van ‘informatie en waarschuwing). Er wordt geen monitoring uitgevoerd, zelfs niet van de evolutie van concentraties op de schaal van agglomeraties. Hoe kunnen we ons onder deze omstandigheden voorstellen om het bewustzijn van iedereen te vergroten? Erger nog, te versterken? Zullen we wachten tot de buitenlucht overvol is met luchtvervuiling en we allemaal oorlogszuchtig of gewoon heel agressief worden voordat we ons eindelijk zorgen maken over CO2 in onze steden? Hoogste tijd voor schone lucht! Natuurlijk voor elkaar.